POMOC - JAK

    Leczenie psychiatryczne ma maksymalnie efektywnie i szybko pomóc pacjentowi osiągnąć dobre samopoczucie i zadawalający poziom funkcjonowania. To, jakie oddziaływania zostaną do tego użyte zależy od charakteru zgłaszanych przez pacjenta problemów i gotowości do aktywnego udziału w terapii.
Pierwszym etapem leczenia jest diagnoza kliniczna. Ma ona za zadanie określić przede wszystkim jakie są aktualne trudności pacjenta. Nie polega to jedynie na opisaniu jego objawów i zdiagnozowaniu adekwatnej wobec nich choroby, ale również na określeniu istotnych trudności w funkcjonowaniu pacjenta.
    Następnym krokiem jest określenie strategii terapii. Psychiatra proponuje najbardziej efektywną formę leczenia, starając się uwzględnić oczekiwania pacjenta. O jej wyborze decyduje wiele czynników - charakter przeżywanych trudności, poziom funkcjonowania, czy wreszcie gotowość do zaangażowania się pacjenta w proponowaną formę terapii. Pamiętać jednak zawsze należy, że podjęcie leczenia skoncentrowanego tylko na usuwaniu objawów, a nie ich przyczyn nie będzie nigdy w pełni efektywne.
    Krokiem ostatecznym jest podjęcie wybranej terapii. Specjalista psychiatra prowadzący jednocześnie psychoterapię indywidualną ma możliwość użycia wszystkich dostępnych środków leczenia - farmakoterapii, psychoterapii, czy treningu radzenia sobie. Często właśnie taka zintegrowana forma leczenia daje najlepsze rezultaty na znaczącą poprawę, czy wręcz pełne wyleczenie pacjenta. Wydaje się też być optymalnym sposobem na poprawienie jakości jego funkcjonowania, radzenia sobie z trudnościami, czy przełamania kryzysu życiowego.
    Pracując z pacjentami, staram się odnaleźć najlepszy dla każdego z osobna sposób terapii. Kluczowym aspektem leczenia wydaje mi się osiągnięcie nie tylko doraźnej, krótkoterminowej poprawy, ale uzyskanie trwałych, głębokich zmian pozwalających na dobre samopoczucie i sprawne funkcjonowanie. Prowadzę psychoterapię indywidualną skoncentrowaną na analizie przeżyć pacjenta - jego objawów, doświadczeń i emocji im towarzyszących. Ich poznanie, zrozumienie wzajemnych relacji pomiędzy nimi i wreszcie modyfikacja tego, co nieprawidłowe, szkodzące staje się sposobem na uzyskanie trwałej zmiany. Najbliższą mi szkołą psychoterapii, co niewątpliwie ma związek z przebytym przeze mnie szkoleniem i nabytymi kompetencjami zawodowymi jest psychoterapia psychodynamiczna. To szkoła psychoterapii odwołująca się do doświadczeń psychoanalizy wzbogacona o osiągnięcia innych szkół psychoterapeutycznych. Mając poczucie odpowiedzialności za przebieg terapii i wiedząc jak wymagający jest to sposób leczenia, pracuję pod stałą superwizją.