POMOC - DLA KOGO I KIEDY

    Decyzja o rozpoczęciu leczenia psychiatrycznego - psychoterapii czy farmakoterapii nie należy niewątpliwie do łatwych. Tym ważniejszym wydaje się pytanie, co powinno skłaniać nas do jej podjęcia - dlaczego i kiedy powinniśmy rozważyć taką możliwość?
    Myślę, że kluczowym czynnikiem decydującym o takiej konieczności jest odczuwane w sposób przewlekły cierpienie psychiczne. Objawia się ono w wieloraki sposób. Często jesteśmy stale smutni, zmęczeni czy zniechęceni do wszystkiego. Z trudem mobilizujemy się do jakiegokolwiek działania, zaniedbujemy swoje obowiązki, spędzamy czas bezczynnie. Nic nas nie cieszy, to, co do tej pory sprawiało radość wydaje się jałowe i bezsensowne. Czasami mamy wręcz poczucie braku sensu naszego życia, a bywa i tak, że myślimy o śmierci jako czymś pożądanym. Często stale jesteśmy rozdrażnieni, niespokojni, odczuwamy nieustanne napięcie. Czasami czujemy lęk w sytuacjach nie będących w jakiś istotny sposób groźnymi czy niepokojącymi, a bywa i tak, że stały i wszechobecny lęk nie pozwala nam normalnie funkcjonować. Mamy dziwne, niechciane, natrętne myśli, fobie czy zaskakujące ograniczenia. Nie radzimy sobie ze swoimi emocjami - nie rozumiemy dlaczego się złościmy, czujemy zazdrość, czy nieopanowany gniew. Stosunkowo często odczuwamy szereg dolegliwości somatycznych (związanych z naszym ciałem), które po zdiagnozowaniu okazują się nie mieć podłoża fizycznego, a psychiczne. Do najczęstszych należą - kołatanie serca, uczucie duszenia, zatykania w klatce piersiowej, bóle i zawroty głowy, drżenie rąk, biegunki, bóle brzucha, trudności seksualne, pogorszenie snu czy bezsenność.
    Kolejnym ważnym powodem mogącym skłaniać nas do skorzystania z pomocy psychoterapeuty jest niezdolność do zrealizowania potencjału życiowego. Mamy poczucie, że żyjemy poniżej swoich możliwości, nie realizujemy ważnych dla nas celów życiowych, nie sprawdzamy się w jakiejś istotnej sferze życia - życiu rodzinnym, seksie, kontaktach z ludźmi, pracy, czy nauce. Nie radzimy sobie zgodnie z naszymi oczekiwaniami, czujemy się niespełnieni i sfrustrowani. Próbujemy zmienić swoje postępowanie, znaleźć jakieś rozwiązanie naszych trudności i po wielokroć przeżywamy frustrację i niepowodzenia. Nie chcemy dłużej przegrywać.
    Wreszcie należy zwrócić uwagę, że bywa i tak, że osoby zazwyczaj dobrze radzące sobie w życiu i nie mające wcześniej żadnych dolegliwości natury psychicznej muszą poszukać pomocy psychoterapeuty. Doświadczamy bowiem sytuacji kryzysowych, wobec których zawodzą nasze dotychczasowe sposoby radzenia sobie. Przeżywamy kryzysy życia osobistego - tracimy bliskie nam osoby, rozstajemy się z partnerami życiowymi, mamy problemy z dziećmi, przeżywamy czyjąś chorobę. Bywa również i tak, że załamuje się nasze bezpieczeństwo ekonomiczne, tracimy pracę, nie umiemy sobie poradzić z natłokiem problemów. W takiej sytuacji często jedynie doraźna, krótkoterminowa pomoc okazuje się zdolna do przywrócenia nas do normalnego funkcjonowania.
    W każdej z tych sytuacji psychiatra, korzystając z dostępnych mu środków - psychoterapii czy farmakoterapii - jest w stanie nam pomóc znaleźć jakieś rozwiązanie, złagodzić przeżywane cierpienie, zwiększyć nasze szanse na przełamanie kryzysu życiowego.